Nepal 2026

 18 april 2026

Deze meivakantie gaan we weer eens lekker ouderwets op reis. Vanavond vliegen we naar misschien wel het mooiste land ter wereld, Nepal. Voor Christel en mij wordt dat inmiddels de derde keer.

De eerste keer, in 2004 (zie HIER), reisden we voor het eerst samen in Azië en maakte het land een onvergetelijke indruk. De drukte in Kathmandu, koeien op straat, apen, saddhu’s, monniken, tempels en stoepa’s, dagenlange trekkings door de Himalaya, sherpa’s, de Mount Everest… Teveel om op te noemen. Meest bijzonder waren de mensen die we ontmoetten, onder andere een 17-jarige schooljongen die ons rondleidde door Bhaktapur, een van de koningssteden. (Lees zijn verhaal HIER) Met hem, Yadu, bleven we contact houden.

En in 2008 besloten we hem op te zoeken (zie HIER). We logeerden bij hem thuis, in een klein dorpje bij Bhaktapur. Het was de week van Tihar, ‘het lichtjesfeest’, een populair meerdaags festival; de laatste dag is ‘bhai tika’ ofwel broers-en zussen-dag en op die dag werd Christel door Yadu ceremonieel ingewijd als ‘didi’, ofwel grote zus. Het was heel speciaal en ter ere hiervan hebben wij later Wende als tweede naam ‘Didi’ gegeven.

Jaren verstreken. Wij kregen een kind, Yadu trouwde en kreeg een kind. Het leek ons leuk weer langs te gaan en te kijken hoe onze kinderen samen zouden spelen, probleem was alleen dat hij inmiddels als gastarbeider was gaan werken in Dubai. Lange tijd bleef een bezoek onmogelijk. Tot hij in december liet weten definitief terug te keren naar Nepal. Genoeg gespaard, hij kon een huis laten bouwen.

Toen was een vliegticket snel geboekt. En dus gaan we straks, ruim twintig later later, opnieuw naar Nepal. Weer bij Yadu langs en weer een trekking, met Yadu en zijn zoon. Hopen dat het weer zo’n onvergetelijke reis wordt, voor Wende.