Bergen

 9 – 10 augustus 2026

Al een paar jaar studeert Wende Noors, via Duolingo. Waarom weet ze eigenlijk niet. Maar het is haar fascinatie voor Noorwegen die ons hier heeft gebracht.

Ze is ook geïnteresseerd in Noorse mythologie en zou graag een museum daarover willen bezoeken. Blijkt in heel Noorwegen niet te bestaan. Wat er het dichtst bij komt, is het Trollenmuseum in Bergen, dat er zijdelings aandacht aan besteedt volgens de website. Dus koersen we naar Bergen.

In dit reuzenland is dat een lange rit, en een helse ook. Vanaf Sjoa zou het zes uur rijden moeten zijn, maar we zijn veel langer onderweg en redden het niet op één dag. De Noorse natuur is ons te machtig. We doorkruisen het Jotunheimen National Park, het hart van het land, een berggebied met 350 toppen boven de 1900 meter waaronder de Galdhoppigen van 2469 meter, de hoogste berg van Noorwegen. Jotunheimen betekent ‘huis van de reuzen’ – in de Noorse mythologie is dit waar de ‘joten’ wonen, enorme ijsreuzen, kwaadaardig maar dom en geen partij voor de dondergod Thor met zijn dodelijke hamer.

Een groot deel ligt boven de boomgrens en vormt een kale, verlaten hoogvlakte met mossige heuvels en kristalheldere meren. We zitten hier in de wolken kennelijk, want een paar keer rijden we een mistbank binnen en moeten stapvoets rijden. Sowieso regent het de hele tijd.

Uiteindelijk weten we deze infernale streek achter ons te laten en vervolgen we onze route westwaarts, over eindeloos slingerende wegen langs watervallen, kolkende rivieren, meren – en door tunnels. De ene na de andere, man wat heeft Noorwegen veel tunnels! De langste vandaag is liefst 24 kilometer. Dat dit land niet in elkaar stort op een dag.

Wel zien we nog kans om vlak voor sluitingstijd de beroemde staafkerk van Borgund te bezoeken. Ik ben dol op staafkerken: prachtige, bijna sprookjesachtige kerkjes van donker geteerd hout. Ooit telde Noorwegen er wel duizend, tegenwoordig zijn er nog 28 over. Die van Borgund geldt als de meest authentieke: gebouwd in 1180 en sindsdien onveranderd. Christelijk van binnen en heidens van buiten met z’n drakenkoppen. Met al die daken als zeilen lijkt het wel een magisch schip onderweg naar Walhalla. Schitterend.

Tegen achten houden we het voor gezien, we zoeken een camperplek op bij Voss. De volgende dag bereiken we vroeg in de middag Bergen. Bergen is een door heuvels omringde havenstad, na Oslo de grootste stad van Noorwegen, formaat Utrecht. Bekendste trekpleister is de kade (‘Bryggen’ in het Noors) met een rijtje gekleurde pakhuizen; vanaf de 14e eeuw was dit het handelscentrum van de stad, die lid was van de bekende Hanze-bond en daar schatrijk van werd. Achter deze toeristische façade ligt ergens het Trollenmuseum. We banen ons er een weg naartoe door drommen toeristen en een stortbui– evenals in Stockholm en Helsinki regent het weer als we een stad bezoeken.

Het Trollenmuseum blijkt een fraai, multimediaal museum met kleine zaaltjes gewijd aan alle sprookjes en folklore van Noorwegen. Ook de mythologie komt aan bod, hoewel veel te weinig volgens onze jeugdige Noorwegen-kenner. Er is ook aandacht voor Peer Gynt, een Noorse volksfiguur die wereldberoemd is geworden door de muziek van Edvard Grieg, de ‘Peer Gynt Suite’. Grieg kwam uit Bergen. Twintig jaar geleden reden we langs zijn huis annex museum, wegens tijdgebrek konden we het niet bezoeken en ik nam me voor een keer terug te keren. Nu ben ik weer hier. En wat denk je? Geen tijd.

Nee, andere muziek krijgt voorrang. Na het museum lopen we naar een platenzaak die Wende heeft uitgezocht, Appolon. Bijzonder is dat het ook een biercafé is met weet ik hoeveel speciale biertjes op het menu; je zit letterlijk tussen de rekken met elpees, t-shirts en andere parafernalia. De nadruk ligt op rock en metal en er hangt een alternatieve vibe, dus Wende voelt zich helemaal thuis. 

Als we daarna ook nog gaan eten bij een sushirestaurant is haar dag compleet. Het is droog als we weer naar buiten stappen en er schijnt zelfs een aarzelend zonnetje. Meteen ziet Bergen er een stuk vriendelijker uit. We kopen een koelkastmagneet voor onze verzameling en lopen nog een rondje langs de waterkant. En toen kwam Thor en die sloeg het verhaal hartstikke dood.