Örebro

 3 - 4 augustus 2026

Maandagochtend vroeg, héél vroeg – 6:30 om precies te zijn – rijden we de Finnsirius weer af. Terug in Zweden. Dat betekent dat onze Scandinaviëtour 2026 een hele nieuwe fase in gaat: vanaf nu hebben we namelijk een plan!

Morgen rijden we naar camping Rada, nabij Hagfors in Midden-Zweden, waar we Wende’s vriendinnetje Sanne ontmoeten en een paar dagen blijven.  En daarna door naar Noorwegen voor een week vol adrenaline volgens een zorgvuldig uitgestippelde route. Alleen vandaag ligt nog een hele lange dag voor ons open. De zon schijnt, wat gaan we doen?"

Nou… De camper weet het wel. Tijd voor een nieuwe accu. Tot nu toe konden we ons nog behelpen: ’s ochtends starten met de booster en de rest van de dag deed de accu het wel. Maar ‘de rest van de dag’ werd een halve dag….een uurtje…een kwartiertje….en nu start de accu alleen nog maar met de booster. Heel irritant. Bij de benzinepomp, bij de supermarkt, de boot op, de boot af: motorkap omhoog en de booster aansluiten. Dus we moeten een garage zoeken. Om 08:00 begin ik met bellen, de ene garage na de andere – enfin, ik zal de lezer de details besparen, maar pas om 11:45 krijg ik voor het eerst iemand aan de lijn, een zakelijke mevrouw die me vraagt wat foto’s te sturen, en vervolgens heb ik pas om 15:45 definitief een afspraak, komende donderdag in Hagfors.

Gelukkig zijn we, tussen alle telefoontjes door, wel verder gereden en zo zijn we gaandeweg gevorderd tot Örebro – een Zweedsere naam dan dat krijg je niet. (Het betekent ‘oever met een brug’.) Een flinke stad met een universiteit en een groot sjukhus ofwel ziekenhuis. We picknicken bij het water en fietsen dan de stad in, want Wende wil graag een cadeautje kopen voor Sanne. Aansluitend fietsen we een stuk langs de rivier, voorbij het kasteel en door een stadspark dat wordt geroemd als het mooiste van Zweden, tot we op Wadköping stuiten. 



Dit is een openluchtmuseum: een verzameling oude huisjes die uit het historische centrum van Örebro zijn versleept en nu een klein dorpje vormen. De naam is ontleend aan het oeuvre van de bekende Zweedse schrijver Hjalmar Bergman, in Örebro gebörebro, wiens werk zich goeddeels afspeelt in het fictieve plaatsje Wadköping. Het is een sfeervol dorpje, net echt, mooi gedaan.


Terug bij de camper boosten we die nog maar een keertje en rijden een uurtje door, naar een camperplek in the middle of nowhere, te bereiken via een onverhard pad van drie kilometer door het bos. De moeite waard: we staan aan een schitterend meer met een klein steigertje. Lekker zwemmen en voor we naar bed gaan nog even genieten van de stilte en de rimpelloze waterspiegel waar een bijna volle maan de waterlelies bleekjes uitlicht. Helemaal niets te horen, geen auto's, geen blaffende honden, geen heavy metal. Schitterend.

’s Ochtends nog een heerlijk frisse duik en dan op weg naar Rada. Uit met de rust.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten