22 – 25 mei 2026
Naar Berlijn met de trein. Dat rijmt, en het is nog goedkoop ook. Zó goedkoop dat we er voor een tientje de man/vrouw eerste klas van maken.
Aldus,
in stijl, op ons Pinksterbest, zoeven we op vrijdagavond met de IC 243 het Duitse land binnen. Een stuk comfortabeler dan de vorige keer, toen we op de fiets gingen (zie HIER). Mooie
stoelen, ruime plekken, beschaafde stilte, reizen op niveau. We gebruiken de
tijd onder andere om Wende bij te praten over de bijzondere geschiedenis van
Berlijn en de bouw van de Muur - en de val daarvan, in 1989, een historische
gebeurtenis waarmee een ommekeer in de Duitse geschiedenis begon die als ‘die
Wende’ wordt aangeduid, een klank die wel heel vertrouwd klinkt in ons
huishouden.
Helaas zitten er twee dingen tegen. Ten eerste lopen we bij een overstap in Hannover drie kwartier vertraging op, waardoor onze aankomsttijd van een toch-al-late 00:21 verschuift naar het wel-heel-erg-late 1:06 ‘s nachts. Maar ten tweede, nog veel erger: in de taxi naar het hotel ontdekt Christel dat ze haar mobiel heeft achtergelaten in de IC 243, rijtuig 26, plaats 26. Zo komen we in het holst van de nacht enigszins ontredderd aan in hotel Leonardo aan de Kurfürstendam.
Maar
het leven gaat verder, ook deze stedentrip. Zaterdagochtend schijnt de zon, het
is warm en stralend, en aan het eind van de ochtend verlaten we ons hotel en
stappen de Kurfürstendam weer op, de Champs-Élysées van Berlijn zeg maar. We
lopen richting de Gedächtniskirche en geleidelijk valt het ons op dat er wel
erg veel voetbalsupporters rondlopen: Bayernfans in rood-wit en fans van
Stuttgart, in rood-wit. Naar blijkt wordt de bekerfinale vanavond gespeeld in
Berlijn. Gezellig, denken we nog.
Maar
het wordt een ander verhaal wanneer we, na wat shoppen en rondkijken, met
U-bahn richting het door ons geboekte fietstourtje gaan en blijven steken bij
de Alexanderplatz omdat vanwege de zingende en drinkende rood-witte massa hier
de aansluitende tram niet rijdt. (En dat terwijl we al te laat zijn, omdat papa
aanvankelijk op een totaal verkeerd adres was aangekoerst.) In allerijl nemen
we een taxi naar de voormalige bierbrouwerij waar het bedrijf zit. Onze gids
staat gelukkig nog te wachten met de andere deelnemers en bezweet en hongerig
springen we op de fiets. Een vliegende start dus.
Onze
gids heet Niels, hij is een Nederlandse jongen, afgestudeerd in
cultuurwetenschappen, sinds 3 jaar woonachtig in Berlijn. Hij neemt ons mee op
een alternatieve tour langs hotspots van de tegencultuur die in Berlijn altijd
een prominente rol heeft gespeeld: voormalige kraakpanden, graffiti van bekende
artiesten, het RAW-complex waar alternatief Berlijn van alles en nog wat
uitspookt. Super interessant allemaal.
Naar blijkt is het aan de kraakbeweging te danken dat veel historische gebouwen gespaard zijn voor de sloopdrift die na de val van de Muur toesloeg in Oost-Berlijn, toen westerse projectontwikkelaars op de verwaarloosde stad doken. En deze burgerbemoeienis gaat nog steeds door. Onze laatste stop is bij een klein kanaaltje waar al jaren geijverd wordt - met informatieborden en demonstratieve zwempartijen - om er een openbare zwemplek van te maken. Je snapt ze wel, op zo’n hete dag als vandaag. Ongelooflijk maar waar: in heel Berlijn, een stad van 4 miljoen inwoners, is er geen enkele plek waar je lekker buiten kunt zwemmen.
Na afloop - het is inmiddels al half zeven - drinken we ergens een biertje en een fantaatje en sporen dan terug naar de Ku’damm waar we na lang dubben uiteindelijk kiezen voor een Italiaans restaurant. Daar zijn er veel van in Berlijn, net zoals er opvallend veel Vietnamese en Koreaanse tentjes te vinden zijn. We kunnen buiten op het terras eten, het is nog steeds Mediterraans warm. Lekker.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Zondag zelf op pad. We twijfelen heel erg of we fietsen gaan huren of een goedkope OV-dagkaart kopen. Het wordt het laatste. Met U-Bahn en S-Bahn de stad door, te beginnen met een grote vlooienmarkt in het Mauerpark waar het warm is en druk. Daarna door naar de East Side Gallery, het langste stuk muur – 1,3 kilometer - dat nog te vinden is in Berlijn. (De Berlijnse Muur was oorspronkelijk 43 kilometer lang.) Kunstenaars hebben haar van top tot teen beschilderd met graffiti; een goeie plek voor Wende om te oefenen met haar nieuwe tweedehandse spiegelreflexcamera.
Beroemd vooral is de afbeelding van de ‘broederkus’ van Brezjnev en Honecker, de leiders van de Sovjet-Unie en Oost-Duitsland destijds. Het is zo’n surreëel tafereeltje dat Wende stomverbaasd is als ik vertel dat dit echt is gebeurd en haar de foto laat zien.
Over
beroemde tafereeltjes gesproken: op de terugweg komen we langs een flatgebouw
waarvoor niemand minder dan Billy Eilish heeft geposeerd voor een platenhoes.
Selfie!
Het
is tijd voor lunch en we sporen naar Unter den Linden, de Champs-Élysées van de
oostzijde van Berlijn. We eten er sushi. Daarna wandelen we naar de
Brandenburger Tor, de enige nog resterende stadspoort van Berlijn, gebouwd in
de 18e eeuw in de stijl van de poort van de Akropolis; tijdens de deling
stond deze in niemandsland, je kon er vanuit het westen alleen vanaf stellages
een blik op werpen, maar nu kun je er gewoon onder doorlopen. Er staat een
podium waarop een gospelband haar blijde boodschap verkondigt.
Sla
je linksaf dan kom je bij het Holocaustmonument, een soort doolhof van 2700
betonblokken, de meeste metershoog. Bedoeling van de kunstenaar is om een
gevoel van desoriëntatie en isolement op te roepen, zoals ook de vervolgde
joden dat ervaren moeten hebben. Daar is hij goed in geslaagd.
We
zijn inmiddels behoorlijk gaar en houden een kleine siësta in het enorme park,
Tiergarten, dat midden in de stad ligt. Daarna wandelen en U-bahnen we terug
naar onze eigen wijk en sluiten de dag af bij een tapasrestaurant.
De volgende ochtend vroeg op. Om 8:16 vertrekt de trein. Ditmaal zonder vertraging, zonder overstappen en, helaas, zonder de telefoon van Christel – iets na tweeën zijn we weer thuis.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
MEER BERLIJN?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten