Londen

27 – 30 mei 2022

Vroeger ging je naar Londen voor de musea en de bezienswaardigheden. Tegenwoordig komt daar Harry Potter bij. Tenminste, als je met Wende op stap gaat.

Ze is een grote fan, al gevorderd tot boek nummer zes en heeft alle films gezien, dus speciaal voor haar had ik maanden geleden al een verrassing geregeld: een uitstapje naar the place where the magic happens, ofwel de Harry Potter Filmstudio van Warner Brothers in Londen. Dat zou op zondagmiddag plaatsvinden. En omdat we vrijdag al vertrokken hadden we eerst nog anderhalve dag om ons aan de meer traditionele must-sees van de hoofdstad te wijden.

Bertrix

 30 april -  7 mei 2022

Wat de Ourthe is voor het noorden is de Semois voor het zuiden van de Ardennen. Ofwel een plezierrivier die zich in duizend bochten wringt om ieder plaatsje aan te doen opdat zoveel mogelijk toeristen kunnen kajakken en waterfietsen, zo lijkt het wel.

Wijk aan Zee

16 - 18 april 2022

Met Pasen een weekendje weg in eigen land. Dan moet je geluk hebben met het weer. Dat hadden we.

Het was warm en zonnig, prima weer om te kamperen. En dat vond iedereen kennelijk, want veel campings langs de kust zaten vol, merkten we. Uiteindelijk konden we terecht bij een bescheiden kampeerterreintje in Wijk aan Zee. Het was eigendom van het Nivon, een socialistische organisatie die een eeuw geleden is opgericht met het doel om de arbeiders te verheffen en verpozing in de natuur te bieden. Tegenwoordig beheren ze een aantal kampeerterreinen en natuurvriendenhuizen die worden gerund door vrijwilligers en waar gemeenschapszin hoog in het vaandel staat. Het is kleinschalig en sympathiek en komt uit een ouderwets rood hart. Een vriendelijke man wees ons een plekje achterin een klein veldje en dat zag er prima uit.

Cyprus (slot)

20-23 oktober 2021 

Acht uur ’s ochtends, op het balkonnetje van kamer 4006. Onze room with seaview betaalt zich uit. Voorbij de hoteltuin en de palmbomen strekt zich een blauw panorama van water en lucht uit zover het oog reikt. Een mooie zonnige dag lonkt.

Cyprus

16 – 20 oktober 2021

Een eiland ... ver weg ... met gedoe tussen Grieken en Turken… Nee, veel weten we nog niet over Cyprus wanneer we zaterdagochtend in Eindhoven op het vliegtuig stappen naar het verst verwijderde stukje Europese Unie dat je kunt bedenken.

Brussel

Een dagje Brussel. Dat betekent een rondje Grote Markt, Manneken Pis en de statige Koningswijk met zijn hobbelige keien en verrassende uitkijkjes over de binnenstad. Maar Brussel is meer.

Voor mij heeft Brussel een speciale betekenis. Ik heb hier een jaar gewerkt in het Europese Parlement, in 1999/2000, en woonde er toen door de week. Daarom is een bezoek aan Brussel voor mij niet compleet zonder ook naar de Europese wijk te gaan, naar het Europese Parlement en de buurt daar omheen waar ik veel tijd doorbracht. Ook nu dus. Twintig jaar later blijkt er wel één en ander veranderd. Het parlementsgebouw is natuurlijk nog steeds dezelfde kolos van glas en staal, maar de toegang, destijds een bouwput waar je over planken moest manoeuvreren, is nu een gesoigneerd plein waar mensen foto’s staan te maken en de plaatselijke jeugd aan het skateboarden is. Kijkend naar de enorme spiegelende façade is het onmogelijk mijn kantoortje te vinden, maar dat kon ik toen ook al niet.

In 2000 voor het parlement

België

Vrijheid is: een camper. Ik kan niet anders zeggen, zo hier op een gratis plek aan het riviertje, nou ja, het beekje de Masblette dat eindeloos voorbij keuvelt. Net teruggekeerd van een mooie wandeling en nu luie stoel, koud biertje en opgeladen laptop onder handbereik.

Over de Ardennen hebben we het dan. Omdat Christel weer aan het werk moest, maar ik nog een weekje vrij was, besloot ik zelf een paar dagen met de camper op stap te gaan. En omdat je in een paar dagen niet ver komt, werd het dus België. Heel graag wilde ik eens een bezoekje brengen aan Waterloo en dus reed ik dinsdag die kant op met onze Ducato rammelbak. Onderweg werd ik nog gegeseld door stortbuien, maar toen ik aankwam begon de zon te schijnen, wat kan het weer toch cliché doen soms. 

Boedapest

3 augustus 2021

Het is zover, na 33 jaar ben ik terug in Boedapest. Destijds arriveerde ik per fiets, na een prachtige tocht door Europa (zie HIER), nu natuurlijk per camper. De tijden zijn veranderd. Voor mij, maar ook voor Boedapest.

Niks IJzeren Gordijn en communisme meer. Hongarije is een kapitalistische democratie en doet mee aan de grote Europese droom, als lidstaat van de Europese Unie. Al is het een zorgenkindje, met die rechts-extremistische Orban en zijn repressieve politiek. Maar je kunt Hongarije gewoon binnenrijden zonder visum, overal pinnen, Engels praten met de inwoners (vooral jongeren), shoppen en lekker op terrasjes zitten. In 1988 was dat er allemaal nog niet bij, kan ik je verzekeren. 

Balaton

30 juli – 5 augustus 2021

 Tot een eeuw geleden vormden Oostenrijk en Hongarije één staat, de Oostenrijk-Hongaarse dubbelmonarchie. Nu moet je een grens over naar Hongarije. Wij passeren hem in Hegyeshalom. Grappig trouwens dat Hongarije je verwelkomt met 'shalom'. Maar dat terzijde.

Wenen

28 – 30 juli 2021

“Wenen? Om te huilen!”

Wende Cools

Er is een hoop geschiedenis geschreven in Wenen. Aan die lijst van historische gebeurtenissen kan vanaf nu ook de glorieuze intocht van Wende, Christel en Arthur uit Utrecht worden bijgeschreven.

Een heroïsche prestatie, voorwaar. Het vereist namelijk 14 kilometer fietsen vanaf de camping in Klosterneuburg. Weliswaar via fietspaden en over terrein – langs de Donau – zo plat als een schnitzel, maar wel in verzengende hitte, tegen de dertig graden aan. Maar Cools & co geven geen krimp. Een kilometerslang grindpad langs de rivier, een ijzeren brug, betonnen pijlers vol graffiti, cruiseschepen als de Maxima 1, tenslotte de drukke straten van Wenen en eindigen bij een schaduwrijk bankje in de Volksgarten, het voortuintje van wat ooit – toen Oostenrijk nog iets voorstelde – de keizerlijke residentie was, te weten de Hofburg.

Lofer

 22 – 28 juli 2021

In Lofer dus. Een lief dorpje niet ver van Salzburg. Kerkje, hoofdstraatje, mooie huizen met houten balkons vol rode geraniums. Plus een skilift naar een bescheiden skigebiedje - de Loferer Alm - waar ’s zomers veel gewandeld wordt. Ein toller Sommer in Östereich’s schönste Wanderalm! belooft het plaatselijke toeristenbureau.

Fügen

 17 - 22 juli 2021

De afgelopen jaren zijn we een paar keer door Oostenrijk gereden. En elke keer dachten we: zum Teufel, wat is het hier mooi! En wat zijn de mensen nett! Dus dachten we dit jaar, laten we een keer wat langer blijven.

Een plan hadden we niet, maar toeval wilde dat we vlak voor vertrek hoorden dat een vriendin van ons ‘ergens’ in Oostenrijk zat. Dus lag het voor de hand: we gaan naar ‘ergens’. We vertrokken op zaterdagmiddag en brachten de nacht door in Mühlheim, op een camperplek vlakbij de Rühr - die nog vervaarlijk hoog stond, merkten we. Het was namelijk het weekend na die beruchte week van hevige regenval en overstromingen in Limburg (en België en Duitsland). 

 

Noordzeeroute

3 – 7 juni 2021

Beweerd wordt dat het de mooiste fietsroute van Nederland is: de LF1 ofwel de Noordzeeroute. Van Den Helder tot Vlissingen, eindeloos slingeren langs zee, duinen en badplaatsjes, bijna 300 kilometer in totaal. Dat leek Frieswijk en d'n Helder - Wim voor vrienden - wel wat voor hun jaarlijkse fietstocht.

Limburg

1 - 5 mei 2021

Kijken, kijken, niet komen… Ook deze meivakantie konden we niet naar het buitenland vanwege de coronamaatregelen, maar naar het buitenland kijken mocht natuurlijk wel. En dus gingen we naar het drielandenpunt.

Toboggan

19 - 21 augustus 2020

We sluiten de vakantie af met een bezoek aan Toboggan. Dat klinkt als een onbekende Franse streek, maar is het woord waarmee Fransen een reuze glijbaan aanduiden waar je met een opblaaskussen vanaf gaat. Een parc aquatique dus.

De Drôme

14 - 19 augustus

We hebben een plek aan de Drôme gevonden. En ja, inderdaad een droomplek. Groot, privé, overschaduwd door pijnbomen en met uitzicht op river en bergen.

Ach ja, die Fransen met hun streken. Ik ben nooit een ster in al die namen geweest. Als mensen vroeger zeiden dat ze naar streek A of streek B gingen, moest ik altijd vragen waar dat lag ten opzichte van Parijs, mijn enige referentiepunt. Inmiddels is dat wel iets beter geworden, maar een connaisseur kun je me zeker niet noemen.

Roussillon

10 – 14 augustus 2020

De Pyreneeën waren het hoogtepunt van onze reis. Opgelucht rollen we nu terug naar het dieptepunt, de Middellandse Zee.

Andorra

8 - 10 augustus 2020

Met een oude diesel naar het hoogste land van Europa. Briljant idee.

Over Andorra hebben we het dan. Een dwergstaatje in de Pyreneeën, exact even groot als de Noordoostpolder, maar dan met een gemiddelde hoogte van 1996 meter een tikkie bergachtiger. Vanuit Frankrijk leidt er één weg naartoe en die gaat over de hoogste bergpas van de Pyreneeën, de Port de Envalira van 2409 meter.

Jouanique

6 – 8 augustus 2020

En toen kroop het kwik tot boven de veertig graden. Hoogste tijd om op zoek te gaan naar de enige vrienden die we hebben met een eigen zwembad.

Dordogne

1 – 6 augustus 2020

De weg naar het zuiden is warm en zonnig en als vanouds rijgen de bekende plaatsnamen - Antwerpen, Gent, Rijssel dat ineens Lille wordt - zich aaneen richting Frankrijk. Voor het eerst kiezen we het ruime Europese sop met onze ‘nieuwe’ Fiat Ducato, door Wende de ‘Donald Duckato’ genoemd naar haar favoriete strip van dit moment.

Campergevoel

Een auto is geen ding, maar een plek. Dat schreef Karel Glastra van Loon ooit. En als dit adagium ergens voor opgaat, is het voor een camper.

Paul

Paul is dood. Deze simpele mededeling leidde in de jaren zestig tot bizarre complottheorieën over The Beatles, maar wat ik er nu mee bedoel is dat mijn schoonvader Paul is overleden. Hij stierf op 18 april 2020 aan corona-achtige complicaties na een behandeling tegen longkanker. 73 was hij. 

IJsland

31 januari - 3 februari 2020

Midden in de winter naar koud en donker IJsland … waaròm?! Daar kan maar één reden voor zijn: het noorderlicht!

Bozanov

17 - 23 augustus 2019

Wow! Het waren twee fantastische dagen in Slowakije. Of laten het er vier zijn geweest… Maar daarmee is alles wel gezegd.

Slowakije

16 – 18 augustus 2019

Wie Tsjechië zegt, zegt Slowakije. Tenminste: vroeger wel, van 1918 tot 1993 toen ze samen één land vormden. Maar de Slowaken wilden meer en zodra ze de kans kregen na de val van het communisme waren ze weg.

Brno

13 – 16 augustus 2019

Na een middagje rijden zijn we Tsjechië overgestoken en strijken we neer ten noorden van Brno, de tweede stad van het land. Onze camping heet ‘De Bongerd’ en tja, dan begrijp je wel welke kleur de nummerplaten hier hebben.

Niet zonder slag(regens) of stoot...

14 augustus 2019

Slagregens in Tsjechië...

...en ook opruimen gaat niet zonder slag of stoot!

Chvalšiny 2

8 – 12 augustus 2019

Kabbeldekabbel. Het campingleven in Chvalsiny. Zwemmen, activiteiten voor de kinderen, praatjes met de buren.

Chvalšiny

5 - 8 augustus 2019

Chvalsiny is een schattig dorpje in het zuidwesten van Tsjechië, de streek die Bohemen heet. Twaalfhonderd inwoners, kerkje, pleintje, winkeltje. Plus aan de rand van het dorp een Nederlandse camping die ’s zomers een flinke slinger geeft aan de rustieke plattelandssfeer.

Duitsland

Ik ben wel een liefhebber van Duitsland, geloof ik. Dat komt denk ik door de Duitse literatuur. Ik heb eindexamen Duits gedaan op de middelbare school en veel Duitse boeken gelezen, vooral van mijn favoriet Herman Hesse. Met name zijn romans, waarin vaak wordt gezworven door een pre-industrieel landschap, hebben ervoor gezorgd dat ik een weemoedig gevoel van avontuur krijg als ik aan Duitsland denk. Volkomen irrationeel, en volkomen waar. En dat ik vloeiend Duits spreek, helpt natuurlijk om me thuis te voelen in dat land. Hieronder een greep uit de loop der jaren.

Naar Berchtesgaden, Hitler’s beruchte buitenhuis (HIER)

Een weekendje met Christel’s familie naar de Eifel (HIER)

Een weekendje naar het Odenwald (HIER)

Een fietstocht naar Berlijn (HIER)

Een fietstocht naar de Eifel (HIER) en langs de Vennbahn met Wim (HIER).

Een vakantie met Peter, onder andere naar Buchenwald (HIER)

Een fietstocht langs Rijn en Donau, onderweg naar Boedapest (HIER)

 

Naar Tsjechië

2 - 4 augustus 2019

Salzburg, zaterdagavond. Het parkeerterrein bij het Austria Trend Hotel is vol. Geen nood, jullie kunnen ook parkeren bij de Merkur Supermarkt hiernaast, zegt de vriendelijke receptionist. Dus dat doen we braaf.

Pinksteren 2019

7 - 11 juni 2019

Pinksteren. Een extra lang weekend dit jaar, want in verband met studiedagen is Wende ook op vrijdag en dinsdag vrij. Dus…naar de Ardennen!

Kusturkije

1 - 4 mei 2019

Met Turkije heeft onze all inclusive weinig te maken. In die zin kan het beter een all éxclusive heten. Zo’n resort sluit je grondig af van het land.

Dat kan heerlijk zijn als je ervan houdt. Een soort vijf sterren Groundhog Day, gevangen in een eeuwige loop van buffetten en cocktails bij het zwembad. Wende hoor je zeker niet klagen. Maar met reizen heeft het geen reet te maken en wat dat betreft vinden we het dus een tikkie saai. 

Efeze

30 april 2019

Op een half uur rijden van ons ons resort vind je de best bewaarde stad (na Pompeï) van het Romeinse Rijk: Efeze. Goede reden om even uit onze all inclusive bubble te stappen.

Efeze gold als de hoofdstad van het Aziatische deel van het Romeinse Rijk en er woonden een kwart miljoen mensen. Het was een belangrijke haven- en marktstad en kon bogen op een van de zeven antieke wereldwonderen, de tempel van Artemis die vele pelgrims trok. Later verbleven zowel de apostel Johannes als de apostel Paulus in de stad; die laatste richtte een van zijn befaamde brieven aan de Efeziers. 

Turkije

28 - 29 april 2019

Maandagochtend. Voor de eerste keer opent Wende de deur van ons bungalowtje. Ze kijkt naar buiten, snuift. En roept dan blij: “Ik ruik roerei!“

Morillon (slot)

2 maart 2019

Vrijdag valt er inderdaad neerslag. Regen bij ons chalet, hagel in de lift omhoog en op de top sneeuw. Een heuse white-out wacht ons daarboven.

Quatre couleurs: bleu

28 februari 2019

Skiën draait om vier kleuren: groen, blauw, rood, zwart. Het zijn de aanduidingen van de pistes, in oplopende volgorde van halsbrekendheid. Blauw is mijn kleur dezer dagen.

Morillon

22 - 25 februari 2019

Skiën dus.  Met een lift een berg omhoog en dan op twee dunne latjes weer naar beneden. Je moet wel gek zijn.

Mister Wonder

Op 25 november is 'Mister Wonder' verschenen, het boek over m'n vaders leven. Het was eeuwig jammer dat hij er zelf niet bij kon zijn, al deed de onverwachte verschijning van een fladderend vlindertje tijdens de boekpresentatie - op 25 november in Britswerd - eventjes anders vermoeden. Hoe dat precies zit, kun je lezen op pagina 449. De eerste druk in hardcover is helemaal uitverkocht, maar inmiddels is er een tweede druk beschikbaar in paperback. Interesse? Hier kun je hem bestellen!

 

Leogoland

15 - 18 augustus 2018

We verlaten Zweden. Een paar uur rijden door licht golvend landschap met veel bos en heel af en toe een huisje. Ditmaal nemen we niet de brug naar Denemarken, maar een pontje, die van Helsingborg naar Helsingør.

Vättermeer

12 - 15 augustus 2018

Vanuit Stockholm begint eigenlijk de lange weg terug, maar we maken een aantal tussenstops. De eerste, na een dag reizen, is een camping aan het Vättermeer, niet ver van Jönköping.

Stockholm

10 - 12 augustus 2018

Een stad gebouwd op palen, dan denk je toch aan Amsterdam. Maar Stockholm kan er ook wat van. Letterlijk betekent de naam ‘eiland op palen’ en dat verwijst naar de ligging op 14 eilandjes, verbonden met 57 bruggen, aan de in de ijstijd ontstane ‘scherenkust’ van 24.000 rotseilandjes langs de Oostzee.

Rada 2

6 - 10 augustus 2018

Als de kinderen het maar leuk hebben is de vakantie geslaagd. Wat een vreselijk cliché! En hoe waar! Wat dat betreft hebben we een prima weekje op camping Radastrand gehad.

Rada

2 - 6 augustus 2018

Zomer in Zweden. Je weet niet wat je meemaakt, anno 2018. Zonovergoten dagen, lauwwarme meren en vanwege de droogte geen mög te bekennen. Scandinavische rust en ruimte gecombineerd met mediterrane loomheid. Zó hebben we het graag.

Bonnefooi

30 juli - 2 augustus 2018

Op de bonnefooi. Klinkt leuk, maar hoe regel je dat eigenlijk? Als volgt. Op zaterdag besluiten maandag te vertrekken, maar nog niet weten waar naartoe. Vaag aan Hongarije denken, in ieder geval ‘die kant’ op. En dan op zondag wakker worden en zeggen: nee, we gaan naar Zweden.

Vennbahn

20 - 26 juli 2018

Voor ons jaarlijkse fietsavontuur wilden Wim en ik eens iets anders. Geen platgestampte polderpaden ditmaal, maar iets ruigers en woesters, iets voor echte mannen – maar asjeblieft niet te zwaar natuurlijk. Dat werd dus de Vennbahn.

Tel Aviv

10 mei 2018

Vandaag is het Hemelvaart, de dag waarop Jezus is opgevaren naar God, zijn Vader in de hemel. Ook wij verlaten Jeruzalem, maar gewoon met de auto.

We hebben nog één dagje te besteden en het plan is om naar Massada te gaan, het heuvelfort waar zo’n 1000 joden zich dapper verweerden tegen de Romeinse legioenen en, toen de nederlaag onvermijdelijk bleek, liever zelfmoord pleegden dan zich over te geven. Daarmee is Massada een symbool geworden van joodse onverzettelijkheid. Maar...

70 jaar Israël

11 mei 2018

Deze week, op 15 mei om precies te zijn, viert de staat Israël haar zeventigste verjaardag. Dat het land bestaat mag een groot wonder heten. Hier een beknopte cursus Israël voor beginners, gevorderden mogen een beurt overslaan.

Eeuwenlang was Palestina een armoedige provincie van het Ottomaanse Rijk, vanuit Istanbul bestuurd door ongeïnteresseerde sultans die in hun harem in het Topkapipaleis wel iets anders aan hun hoofd hadden, om maar te zwijgen van hun  andere lichaamsdelen. Maar in november 1917 stonden er ineens Engelse troepen voor de Jaffa Gate in Jeruzalem en kreeg hun aanvoerder, generaal Allenby, uit handen van de lokale grootmoefti de sleutels van de stad overhandigd. Iedereen juichte, de gehate Turken waren verdreven. Maar het lachen zou allen snel vergaan – met name de Engelsen.

1917, George Allenby arriveert in Jeruzalem

Jeruzalem

8 - 10 mei 2018

Jeruzalem is een vierduizend jaar oude stad, waar drie wereldreligies hun grootste heiligdommen hebben en vele lagen historie over elkaar zijn geschoven. Er is, kortom, ongelooflijk veel te zien, dus wat doe je dan als je er maar twee dagen bent? En een kind bij je hebt dat eigenlijk vooral wil zwemmen?

Meer van Galilea

6 - 7 mei 2018

Van het heilige land dat Israël is hebben we nog niet veel meegekregen, maar daar gaan we nu verandering in brengen. Na drie nachten verlaten we ons prima appartementje in Haifa en rijden naar het oosten, waar we afdalen tot 250 meter onder zeeniveau, naar een waar broeinest van bijbelse activiteiten: het Meer van Galilea.

Akko

5 mei 2018

Vandaag maken we een uitstapje naar het hoge noorden van Israël. Eerst gaan we naar de grotten van Rosh HaNikra, de enige plek in Israël waar gebergte de zee in loopt. Voor de rest bestaat de kustlijn uit zandstrand, 270 kilometer lang, de paar kilometer bij Eilat aan de Rode Zee niet meegerekend.

Haifa

4 mei 2018

Haifa is de belangrijkste havenstad van Israël. Voor de meeste joden die tussen 1920-1950 terugkeerden naar het beloofde land was Haifa het eerste wat ze zagen. En inderdaad, dat beloofde wat... Haifa is namelijk een fraai, pittoresk plaatsje.

De stad, met zo’n 270.000 inwoners, ligt tegen een heuvel aan, Mount Carmel van 546 meter hoogte. Vanaf de top heb je een weids uitzicht over stad, baai en Middellandse Zee. Uitgestrekt langs de helling liggen de prachtig groene Baha’i Gardens, maar díe moesten de immigranten van toen nog missen, want de tuinen zijn pas eind twintigste eeuw aangelegd.

Naar Israël

Het is zo’n vier uur vliegen naar Israël. Toen we anderhalve dag voor vertrek de tickets uitprintten, die in januari waren besteld, bleek er ineens een raar woord op te staan: Eindhoven. Terwijl we helemaal klaar waren om op de trein naar Schiphol te stappen en de auto al hadden uitgeleend.

Even schakelen dus, maar goed, dat kunnen we, op naar Eindhoven dan maar en vandaar de lucht in. Troffen een opmerkelijke gezagvoerder, een soort gesjeesde kunsthistoricus die onderweg over de intercom ineens losbarstte in verhalen over Griekse mythologie en boven Rhodos, ongelogen, een extra bochtje maakte zodat iedereen een blik kon werpen op de plek waar ooit de Kolossos van Rhodos stond, een van de zeven klassieke wereldwonderen, aldus de piloot. Zo kwamen we, met een minuut vertraging wegens sight seeing, aan op Ben Goerion Airport in Tel Aviv.

Levensverhaal

Een jaar geleden ben ik begonnen het levensverhaal van mijn vader op te schrijven. Ik heb hem geïnterviewd, me verdiept in de historische context en maak er nu een samenhangend geheel van. M’n moeder helpt me daarbij. 

Je moet wát met je tijd, zou je kunnen zeggen. Maar de aanleiding was serieus: mijn vader had longkanker gekregen en zijn dagen waren geteld. Het zijn er nog flink wat geworden, zijn laatste jaar liep beter dan iedereen had verwacht, artsen inclusief, maar op 12 maart 2018 is hij uiteindelijk overleden.

Wander voorop bij onze nieuwjaarsduik in 2010

Terug

13 - 16 augustus 2017

Terug in vier dagen, de helft van de heenreis. Geen omweg via Liechtenstein, maar gewoon de snelste route.

Ver komen we niet, de eerste dag. We vertrekken pas om één uur. Inpakken kost tijd, betalen kost tijd, nog een bal met een speeltje uit een automaat halen kost tijd. Oostenrijk halen we nog, maar veel verder dan dat wordt het niet. We overnachten ergens midden in het land, op camping Elisabethsee die schitterend tussen de bergen is gelegen, aan een klein stuwmeertje. De eigenaar is een vriendelijke man met een cowboyhoed die ons bij inchecken moeiteloos een royale korting geeft. Ach, € 30 is ook goed, zegt hij terwijl hij net € 47,50 heeft voorgerekend op een kladblaadje. Hij beheert tevens een restaurantje op de camping, waar we ons tegoed doen aan pils en pizza. Een gezellige avond.

Slovenië 2

6 – 13 augustus 2017

Slovenië: the only country in the world with love in it's name, zeggen de Slovenen zelf. Maar wat is het eigenlijk? Ik bedoel: behalve een klein iets waar je doorheen rijdt richting Kroatië, zoals de meeste Nederlanders doen.

Dat laatste geldt trouwens ook voor Christel en mij. In 2012 zijn we twee uur  in Slovenië geweest: een uur heen en een uur terug. Het enige dat we toen over het land opstoken –dankzij een prijzig lesje van een politieman– was dat je er een tolvignet voor nodig had. Dat is nog steeds zo, maar tegenwoordig wordt het niet-te-missen aangegeven bij de grens. Ons gemopper heeft kennelijk effect gehad...

Hoogtepunt

10 - 11 augustus 2017

We kunnen Adrenaline Park Menina natuurlijk niet verlaten zonder het klimparkoers te hebben gedaan. Er zijn er twee: eentje voor de kleintjes, en eentje voor de grootjes. Wende en ik nemen de eerste.

Dat wil zeggen: Wende krijgt een heus klimgordeltje omgesjord, maar terwijl ik wacht op de mijne loopt de instructeur al met haar naar buiten, naar het startpunt. Wat blijkt? Ik mag niet mee, ze moet het alleen doen. Oei, spannend…temeer omdat ze met haar 1 meter 17 maar minimaal voldoet aan de vereisten, ofwel ternauwernood met haar handjes bij de ijzeren kabel boven haar hoofd kan waar ze haar karabiners –ijzeren veiligheidsgespen– aan vast moet haken. 

Slovenië

Op zondag, dag acht, rijden we dan eindelijk Slovenië binnen. De 8 kilometer lange Karawankentunnel spuugt ons uit in het meest noordwestelijke puntje van het land, bij dé bezienswaardigheid van Slovenië: het meer van Bled.

Een meer van twee kilometer lang, omzoomd door dennen en heuvels. Op een eilandje in het midden een fraai kerkje en boven een van de oevers een ongenaakbaar kasteel. Het is een plaatje, een ansichtkaart. In de negentiende eeuw werd er veel gekuurd – en tegenwoordig nog steeds, door bleekneusjes uit Noord-Europa die vitamine V tekort komen, van vakantie. Erg toeristisch dus.

Meer van Bled

Oostenrijk

 2 - 6 augustus 2017

De camping bij Innsbruck heeft nog precies één plekje vrij. Dat wil zeggen, er staat jetzt nog einer Wohnmobil, maar die rijdt over een uurtje weg, verzekert de receptioniste ons. Inderdaad: om zeven uur ’s avonds komt perceel 205 vrij voor ons.

Het is een ANWB-camping, dus oranjegekleurd. En alles staat hutje mutje, op elkaar gestapeld als boterhammen in een oud-Hollandse bouwvakkerstrommel. Ook ons kamp moet met beleid worden opgebouwd om alle zooi –camper, auto, twee tentjes, tafels en stoelen– binnen de verfstrepen van 205 te krijgen. Je moet er van houden, die drukte – ik niet echt. Maar we zijn blij onder de pannen te zijn, want het is nou eenmaal hoogseizoen en heel Nederland is inmiddels deze kant op gereden, zo lijkt het.